Schurftmijten
We kennen 4 verschillende soorten Schurftmijten:
Sarcoptes (schurftmijt); zitten in de huid van oren,
ellebogen en poten van uw Teckel en leggen daar hun eitjes.
De symptomen van deze schurftmijten zijn heftige jeuk en haaruitval.
Schurftmijten zijn besmettelijk en kunnen makkelijk worden overgebracht
op andere honden. Behandeling van schurftmijt door uw dierenarts
is mogelijk na een huidonderzoek.
Demodex (haarzakmijt); deze mijt, die de bekende jeugdschurft
veroorzaakt, leeft in haarzakjes en talgklieren. Jeugdschurft
kent 2 vormen, namelijk; een droge en een natte vorm. Bij de
droge vorm komen er alleen mijten voor, bij de natte jeugdschurft
tevens bacteriën. De bacteriën zijn vaak Staphylococcen, die
zorgen voor een etterige afscheiding. Iedere hond is besmet
met Demodex, slechts een enkele hond die bovendien nog jonger
dan 2 jaar is kan de ziekteverschijnselen krijgen. De behandeling
tegen Demodex is vaak langdurig maar kan goed worden genezen.
| Otodectus (oorschurftmijt/oormijt);
deze mijt leeft in de huid van de gehoorgang en is besmettelijk
voor andere honden. Het oorsmeer wordt bruin, droog en schilferig
en riekt. De besmetting kan verspreid worden door het schudden
met de oren. Behandeling is noodzakelijk. (zie ook Oormijt) |
|
Cheyletiella parasitovorax; deze mijt normaal gesproken
voor bij cavia's en konijnen maar wil ook wel bij de hond voorkomen.
Deze mijt zorgt voor haar-schilvering, haaruitval en jeuk.
Schijnzwanger
Schijnzwangerschap, Lactatio Abnormalis (abnormale melkproductie)
genoemd, verschijnt na ongeveer 9 weken na de loopsheid van
de Teckel (tijdstip van bevalling na een dekking). De naam schijnzwanger
is eigenlijk niet juist, omdat de teef denkt dat ze al een nest
met pups heeft. Ze voelt zich dus moeder en denkt dat ze pups
heeft. Ze is vaak onrustig omdat de pups er niet zijn.
Schijnzwangerschap kan maanden duren, maar gaat nooit samen
met een loopsheid.
Symptomen kunnen zijn: Opgezette tepels of melkklieren,
melkgift, aanhankelijker, veel slapen, binnenshuis zeer rustig
en buiten zeer actief en speels, minder of meer eetlust, nestdrang,
agressief naar andere honden toe, speeltjes of knuffeltjes overal
naar toe slepen.
Behandeling: De belangrijkste behandeling tegen schijnzwangerschap
is om de teef goed af te leiden. Neem haar wat vaker en langer
mee uit, ga lekker naar het bos of andere plaatsen waar u eigenlijk
nooit gaat wandelen. Speel wat vaker met haar. Laat geen speeltjes
of knuffeltjes liggen die ze als pups kan zien. Geef iets minder
voeding.
Vaak blijkt het nodig om ook nog op andere manieren in te grijpen,
reden daarvoor kunnen zijn dat de Teckel zelf veel problemen
lijkt te hebben met de schijnzwangerschap of als gevolg hiervan
overlast veroorzaakt.
Een andere belangrijke om in te grijpen is een langdurige melkgift,
omdat gebleken is dat de met melkvocht gevulde holten (cysten)
op den lange duur kunnen ontaarden in melkkliertumoren (borstkanker).
Teven die telkens weer en langdurig schijnzwanger zijn hebben
een grotere kans om tumoren aan de melkklieren te krijgen. Medicinaal
ingrijpen kan door toediening van lichte hormonen in de vorm
van een tablettenkuur (b.v. Contralac). Of een niet
hormonaal middel van die dierenarts, namelijk± Galastop.
Ook het gebruik van
homeopathische middelen blijkt in een aantal gevallen zeer effectief, bijvoorbeeld Abla Vetsum van VSM. Dit middel schijnt goed aan
te slaan bij veel teven, echter moet het wat langer worden gegeven
dan bij een hormoonkuur. Bij uiterst hardnekkige en vaak terugkerende
gevallen bestaat de optie steriliseren.
Staar
Zie Cataract (grauwe staar)
|
