Raadpleeg altijd uw dierenarts! A B C D E G H I K L M N O P R S T V W Z

Pancreas

Problemen aan de pancreas komen niet dikwijls voor, maar zijn wel uiterst vervelende aandoeningen. Een Teckel die last heeft van de pancreas (alvleesklier) zal voortdurend spijsverteringsproblemen hebben.

Symptomen: De Teckel heeft pijn en zal zijn voorpoten ver naar voren strekken en de achterhand omhoog laten staan.

Parvo virus

Deze uiterst besmettelijke virusziekte wordt meestal verspreidt via de uitwerpselen van een besmette hond. Ook buiten het lichaam van de zieke hond is het virus nog lang besmettelijk. Dat maakt het heel moeilijk om besmetting te voorkomen. De meest voorkomende symptomen van de ziekte zijn veelvuldig braken en bloederige diarree. Daarnaast tast het virus het afweersysteem van de hond aan, waardoor de gevoeligheid voor andere ziekteverwekkers veel groter wordt. Parvovirus Diarree kan een dramatisch verloop hebben bij honden van elke leeftijd. Soms heeft een hond dit virus bij zich zonder ziek te worden.

Symptomen: Hoge koorts, geen eetlust, braken en bloederige diarree. Bij pups: niet eten, happen naar lucht en piepen.

Preventie: Jaarlijkse inenting.

Behandeling: In quarantaine met een antibioticakuur.

Parasieten

Parasieten zijn te verdelen in twee soorten, degene die inwendig huishouden en degene die uitwendig huishouden.

De inwendige parasieten (de zogenaamde endoparasieten), hier verstaan we onder: spoelwormen, lintwormen, etc. Zie: Wormen

De uitwendige parasieten (de zogenaamde ectoparasieten), hier verstaan we onder: vlooien, luizen, neten, teken en schurftmijten.

Zie: Schurftmijten

Voor de mijtsoorten kunt u bij uw dierenarts medicatie verkrijgen voor de behandeling ervan.

(oormijt)

Enkele middelen tegen vlooien en teken: Vlooienband: voor om de hals Pipetjes: worden in de nek leeg gedrukt. Spuitbus: vacht inspuiten. Shampoo: wasbeurt Tabletten: maandelijks toedienen Sproeiflacon: vacht inspuiten

Meubels, de hondenverblijfplaats en de vloer ook goed te stofzuigen en eventueel te behandelen met een parasietdodend middel voor eventueel achtergebleven parasieten en eitjes.

Patella Luxatie

De meest voorkomende is de luxatie waarbij de knieschijf naar de binnenkant van de knie wegschiet.
Deze aandoening is een aangeboren probleem. We zien dit voornamelijk bij kleine hondenrassen. Dit kan zowel erfelijk zijn als veroorzaakt worden door een overbelasting van het kniegewricht. Wanneer de speling in grote mate aanwezig is, zijn pijn en een afwijkend gangwerk de meest opvallende symptomen. Met een chirurgische ingreep kan de speling vaak verholpen worden.

Symptomen: Bij een lichte Patella Luxatie loopt de hond af en toe een paar passen met een pootje opgetrokken. Bij een zwaardere Patella Luxatie heeft de hond problemen met overeind komen en lopen. Ze gaan achter met O-beentjes als een soort kikkerpas lopen.

Behandeling: Honden met een hele lichte Luxatie, waarbij de knieschijf maar heel af en toe "luxeert" hoeven niet perse geopereerd te worden, alleen als de knieschijf vaker van z'n plaats schiet, of zelfs permanent verkeerd ligt. De behandeling verschilt dus van geval tot geval en is afhankelijk van de ernst van de aandoening.

De prognose is goed: de dieren zijn na operatie doorgaans weer snel op de been en hebben geen last meer.

Pees (schede) ontsteking

Aandoeningen/ontstekingen van de pees zijn niet ongewoon bij Teckels/honden. Een pees is het laatste uiteinde van de spier die de spier met het bot verbindt. Om de pees bevindt zich bindweefsel dat de peesschede genoemd wordt. Deze peesschede kan ook ontsteken hetgeen erg lastig is voor de Teckel.

PRA (Progressieve Retina Atrofie)

PRA is een erfelijke oogafwijking. Dit is een netvliesafwijking die bij veel rassen voorkomt en tot blindheid leidt.
Het begint meestal met slecht zien in het donker (nachtblindheid) en leidt uiteindelijk na enkele jaren tot volledige blindheid. Deze oogafwijking ontwikkelt zich vaak pas na het derde of vierde levensjaar en is voor die tijd niet op te sporen met oogonderzoeken. Voor het fokken is noodzakelijk dat jaarlijks beide ouderdieren op deze oogafwijking onderzocht worden. Voor PRA bestaat geen behandeling.

Voor een aantal rassen bestaan er nu een DNA-test, waar bij pups al vast te stellen is of de Teckel genetisch vrij is of dat er een kans is op dragerschap of lijderschap.


Hoe verloopt een PRA-oogonderzoek?


Vóór het onderzoek wordt het rapport oogonderzoek ingevuld en ondertekend door de eigenaar/houder van de Teckel, waarmee deze toestemming geeft om de uitslag door te geven aan de W.K. Hirschfeldstichting. De Stichting geeft de uitslag door aan de Rasvereniging als er een overeenkomst tussen deze twee partijen is. Én wordt
de identificatie (tatoeage of transponder/chip) van de Teckel gecontroleerd.

Voor het onderzoek worden de ogen van de Teckel gedruppeld, zodat de puppillen wijd open blijven staan om het gehele oog goed te kunnen bekijken. De druppels werken na ongeveer 20 minuten en de pupillen blijven daarna circa 4 uur nog wijd open. De ogen van de Teckel worden in een verduisterde ruimte bekeken. Het onderzoek is niet pijnlijk voor de Teckel, misschien alleen een beetje vervelend met fel licht omdat de pupillen wijd open blijven.
De uitslag is gelijk bekend en wordt op het "rapport oogonderzoek" vermeld.


Betekenis van de uitslag:

• Vrij: het dier vertoont geen verschijnselen van de aangegeven erfelijke oogziekte.
• Niet vrij: het dier vertoont de klinische symptomen van de erfelijke oogziekte.
• Twijfelgeval: zeer geringe afwijkingen, die mogelijk passen bij het klinische beeld van de erfelijke oogziekte; deze zijn echter onvoldoende specifiek.
• Voorlopig niet vrij: Geringe afwijkingen passend in het klinisch beeld van de oogziekte. Voortschrijden van het proces moet dit bevestigen.

(Voor een actuele lijst met oogspecialisten in Nederland zie de website van de NTC.)

Prostaatvergroting (Prostaathypertrofie)

Prostaatvergroting zien we veel bij reuen, de klachten (een of meerdere) die hierdoor kunnen ontstaan zijn:

• Bloedverlies uit de penis onafhankelijk van plassen of tijdens het plassen
• Moeilijk plassen
• Moeilijke ontlasting, vaak met afgeplatte ontlasting
• Slijmerige diarree

De belangrijkste complicatie van een prostaathypertrofie is het scheuren van de spieren naast de anus (Hernia Perinealis). Dit gebeurt als de hond regelmatig te hard moet persen om ontlasting te produceren, dit omdat de vergrootte prostaat te veel plaats inneemt in de bekkenholte.
De oorzaak van een prostaatvergroting is een teveel van het mannelijke hormoon. De behandeling van de vergrootte prostaat zal dus bestaan uit het terugbrengen van het teveel van het mannelijk hormoon. Dit kan door chemische of gewone castratie.

Prostatitis

Prostatitis is een ontsteking aan de prostaat. De reu zal vreemd lopen omdat de ontstoken prostaat pijnlijk is bij iedere stap die hij doet. De grootte van de prostaat is vergelijkbaar met een halve knikker, maar door een ontsteking kan de grootte van een tennisbal bereikt worden.

Prostatitis komt niet zo veel voor, maar is wel moeilijk te genezen, waardoor castratie vaak de enige optie is.

Symptomen: Bloedverlies uit de penis en plasproblemen.