Keelontsteking
Keelontsteking wordt veroorzaakt door een virus, waardoor de
slijmvliezen in de keelholte ontstoken raken. De Teckel heeft
een rode keel, pijn en moeite met slikken. Ook komt voor dat
de Teckel moeilijk kan eten en er kan veel speekselafscheiding
zijn.
Een normale keelontsteking is meestal na een week verdwenen.
Sluit wel uit dat het hier niet om de "hondenziekte" gaat!
Kiespijn
Ook Teckels kunnen gaatjes in de kiezen krijgen, het glazuur
van de tand is in dat geval aangetast waardoor bacteriën binnen
kunnen dringen. Dit kan voorkomen worden door het gebit van
de hond regelmatig te reinigen (gewoon met de tandenborstel),
geef regelmatig een kauwbot en droog voer.
 |
Zit er harde aanslag op het gebit, het zogenaamde
tandsteen, deze kunt u verwijderen met een tandsteenkrabber,
door van onder naar boven los te krabben. Overtollig tandsteen
kan leiden tot teruggetrokken tandvlees met infecties als
gevolg.
Heeft u Teckel een stinkende adem dan duidt dit vaak op
overmatig tandsteen, rotte tanden en/of ontstekingen aan
het gebit of tandvlees, aangeraden is om uw dierenarts hier
naar te laten kijken. |
Kennelhoest
Kennelhoest is een infectie aan de voorste luchtwegen van de
Teckel. Het komt regelmatig voor; de besmetting vindt plaats
bij contacten tussen honden zoals in kennels, pensions, in het
asiel, op tentoonstellingen, maar ook gewoon buiten als u met
uw Teckel gaat wandelen, dus eigenlijk alle plaatsen waar honden
samenkomen leveren gevaar op voor uw Teckel. Kennelhoest kan
veroorzaakt worden door een virusinfectie (Canine Adenovirus
1, CAV-2, CPiV of Canine Parainfluenza-virus, Canine distemper
virus) of door een bacteriële infectie (Bordetella bronchiseptica).
De meest voorkomende manier om een kennelhoest op te lopen is
via verspreiding door zeer kleine waterdruppeltjes in de lucht
(aerosolen). Het komt in de lucht terecht door niezen, hoesten
e.d. en wordt vervolgens ingeademd of opgesnoven door een andere
hond. Ook via opgegeven slijm van een besmette hond kan uw eigen
Teckel de ziekte oplopen en verder verspreiden. Kennelhoest
is vergelijkbaar met verkoudheid/griep bij de mens.
Er bestaan twee vormen van kennelhoest:
- Bij de eerste heeft de Teckel een droge, harde hoest die
verergert bij inspanning of opwinding. Ook kokhalzen bij hoestaanvallen
komt hierbij voor. In een enkel geval kan een longontsteking
optreden. Bij geen behandeling houden deze verschijnselen
drie weken aan. Deze vorm van kennelhoest komt voornamelijk
in de herfst voor.
- De tweede vorm gaat gepaard met een droge hoest, waarbij
slijm wordt opgehoest en uitvloeiing uit de ogen en/of de
neus voorkomt. Bij deze vorm kan uitmonden in een longontsteking.
Bijkomende factoren waardoor een kennelhoest kan optreden of
verergeren zijn: verandering van temperatuur, opwinding, stress,
veel blaffen, rook en trekken aan de riem.
Behandeling: Bij milde hoestklachten zonder koorts en
lusteloosheid zullen de symptomen van kennelhoest vaak met alleen
rust vanzelf genezen. Aangeraden is om dagelijks een hoestdrank,
bijvoorbeeld een kinderhoestdrank of honing aan uw Teckel te
geven om de keel te verzachten. Maak geen lange inspannende
wandelingen en zorg dat uw Teckel niet aan de riem trekt, beter
is tijdelijk een tuigje te gebruiken om de keel te ontzien.
Voorkom veel blaffen en zorg voor een goed ventileerde tochtvrije
ruimte. De duur van de kennelhoest zal ongeveer drie weken zijn.
Bij wat ergere hoestklachten, verschijnselen van algemeen ziek
zijn (o.a. koorts) of bij pups, jonge en oude Teckels is het
beter om uw dierenarts ernaar te laten kijken, vaak wordt de
kennelhoest bij hen met een antibiotica behandelt.
Bij twijfel: Laat uw dierenarts u adviseren!
Preventie: Ten eerste: Als kennelhoest heerst kunt u
het beste gebieden waar veel honden komen proberen te vermijden
en de Teckel beter niet in contact laten komen met andere honden.
Ten tweede: vaccinatie, er zijn twee typen entingen tegen kennelhoest:
- Een neusenting (neusspray):
Hierbij wordt vloeistof in de neus gedruppeld, welke zorgt
voor de vorming van antistoffen, de werkingsduur is ongeveer
een half jaar en werkt beter dan een gewone enting.
- Een gewone enting:
Hierbij wordt de entstof ingespoten en geeft bescherming door
de vorming van antistoffen in het bloed. De eerste keer moet
de inenting 2 x worden gegeven met een tussentijd van een
maand. Daarna is een jaarlijkse herhalingsenting voldoende.
Deze enting biedt echter geen 100% bescherming, omdat men
geen entstof tegen alle mogelijke virussen heeft.
Koliek
De Teckel wordt erg rusteloos, jankt en piept omdat het erg
pijnlijk is. De buik kan stijf en hard aanvoelen. Soms heeft
de Teckel last van braken en diarree. Men herkent koliek gemakkelijk
omdat de Teckel duidelijk erg ziek is en een opgeblazen harde
buik heeft. Koliek komt echter bij Teckels niet zo erg vaak
voor.
Let op dat het hier niet om een maagtorsie gaat, omdat de
symptomen overeenkomen!
|
