Echinoccose
Lintworm
Eczeem
Eczeem is een huidziekte die allerlei oorzaken kan hebben zoals
voedsel of medicijnen en zelfs te weinig beweging. Doordat de
hond veel aan eczeemplekken gaat likken kunnen er kleine ontstekingen
ontstaan. Raadpleeg de dierenarts voor de oorzaak.
Ectropion
Het naar buiten krullen van het onderooglid, zoals uitgezakte
onderste oogleden. Gevolg hiervan is dat vuil en stof onder
de oogbol zich kunnen ophopen en de Teckel continu met traan-
en of soepogen rondloopt.
Heeft uw Teckel (-pup) hier last, raadpleeg uw dierenarts. Bij
lichte klachten is het meestal afdoende om de ogen geregeld
te druppelen met speciale oogdruppels. Geeft dit geen verbetering,
of wordt het alleen maar erger, dan kan vaak alleen nog het
operatief corrigeren van de oogleden uitkomst bieden.
Ectropion is erfelijk en aanbevolen wordt met niet te fokken
met een Teckel die aan een deze aandoening lijdt.
Elleboog Dysplasie (ED)
Elleboog Dysplasie een verzamelnaam voor een aantal aandoeningen
in de elleboog, deze aandoeningen doen zich voor meestal voor
het eerste levensjaar van de hond, meestal tussen de 4 en 6
maanden, maar soms is dit niet gelijk merkbaar en kunnen deze
aandoeningen pas op latere leeftijd problemen gaan geven. De
aandoeningen kunnen aan één zijde voorkomen, maar ook aan beide
zijden. Meestal komt deze aandoening voor bij grote, snelgroeiende
hondenrassen. Deze afwijkingen veroorzaken pijn en kunnen leiden
uiteindelijk tot invaliderende osteoartrose van het aangetaste
gewricht.
Elleboog Dysplasie is onder te verdelen in:
- LPC (Los Processus Coronoideus):
Dit is een stukje (punt/uiteinde) bot (Processus Coronoideus)
wat afgebroken is van de ellepijp in het ellebooggewricht.
Gewoonlijk verbeent dit stukje bot onder normale omstandigheden,
maar door erfelijkheid, overbelasting of ongelijke groei van
de de beenderen in het ellebooggewricht, kan er een beschadiging
optreden aan dit stukje bot, of deeltjes ervan afbreken. Behandeling
van LPC bestaat uit het operatief verwijderen van het losse
stukje bot of deeltjes. LPC is in de beginfase moeilijk te
zien en wordt pas duidelijker zichtbaar als zich tekenen van
osteoarthrose gaan ontwikkelen.
- FCP (Fragmented Coronoid Process):
Het voorste puntje van het gewrichtsvlak van de ellepijp vormt
geen solide geheel met de rest van het gewrichtsvlak en moet
arthroscopisch (kijkoperatie) verwijderd worden, zie voor
FCP ook LPC.
- LPA (Los Processus Anconeus):
Aan het bovengedeelte van het ellebooggewricht ligt een groot
stuk van de ellepijp los, deze is tijdens de groei niet vastgegroeid.
Het gevolg is dat losse stuk irritatie geeft aan het ellebooggewricht,
waardoor er osteoarthrose ontstaat. Operatieve verwijdering
is vaak de beste optie, soms kan overwogen worden het vast
te zetten of vast te laten groeien. De prognose na behandeling
is over het algemeen gunstig.
LPA kan zichtbaar gemaakt worden op drie verschillende radiologische
opnamerichtingen.
- OCD (Osteochondritis Dissecans):
Is een beschrijving voor defecten in het gewrichtskraakbeen,
die voortkomen uit een stoornis in de kraakbeenrijping. Deze
aandoening (-en) ontstaan al op jonge leeftijd, maar worden
pas op latere leeftijd vaak pas zichtbaar. OCD-klachten worden
behandeld d.m.v. een arthroscopische(kijkoperatie) of chirurgische
ingreep. In sommige gevallen kan het kraakbeendefect weer
worden opgevuld met nieuw kraakbeen dat uit de hond zelf wordt
gehaald. OCD kan ook in de schouder voorkomen.
OCD kan zichtbaar gemaakt worden op drie verschillende radiologische
opnamerichtingen.
- EI (Elleboog Incongruentie):
Hierbij is sprake van verschil in hoogte van de ellepijp en
het spaakbeen, deze liggen dan niet op gelijke hoogte waardoor
het gewricht als het ware niet goed past. Het gevolg van incongruentie
is irritatie van het kraakbeen van de gewrichtsvlaktes en
het onderliggende bot. Dit geeft uiteindelijk arthrose van
het ellebooggewricht, maar ook kan incongruentie een Los Processus
Coronoïdeus tot gevolg hebben.
EI kan zichtbaar gemaakt worden op drie verschillende radiologische
opnamerichtingen.
Oorzaken van Elleboog Dysplasie:
Het is duidelijk dat erfelijke aanleg een zeer belangrijke oorzaak
is, vooral bij jonge honden van grote rassen. Daarnaast is overbelasting
t.g.v. overmatige en foutieve beweging en trauma een belangrijke
oorzaak evenals overgewicht en foutieve voeding.
Entropion
Het naar binnen krullen van de oogleden, waardoor de haartjes
van de oogleden irritaties op het netvlies geven. Hierdoor loopt
de Teckel continu met traan- en of soepogen rond.
Heeft uw Teckel (-pup) hier last, raadpleeg uw dierenarts. Bij
lichte klachten is het meestal afdoende om de ogen geregeld
te druppelen met speciale oogdruppels. Geeft dit geen verbetering,
of wordt het alleen maar erger, dan kan vaak alleen nog het
operatief corrigeren van de oogleden uitkomst bieden.
Entropion is erfelijk en aanbevolen wordt met niet te fokken
met een Teckel die aan een deze aandoening lijdt.
Engelse ziekte (Rachitis)
Rachitis is een beenderzwakte die tegenwoordig niet meer
zoveel voorkomt, doordat de voeding en verzorging sterk verbeterd
is gedurende de laatste jaren.
Vooral jonge Teckels en teven (na het werpen) krijgen af en
toe te maken met deze ziekte. De gewrichten worden niet sterk
en raken door de belasting vervormd. De hondjes krijgen O-benen
en de gewrichten van de voetwortel raken opgezet.
Preventie/behandeling: Een goede uitgebalanceerde voeding,
of voeding met vers en rauw vlees, aangevuld met af en toe een
ei en een dosis vitamine D en buiten in de zon (goede vitamine
D-bron).
Epilepsie
Epilepsie is een aanval van overmatige elektrische activiteit
in de hersenen (hersenschors). Er zijn lichte aanvallen, maar
ook zeer zware aanvallen waarbij hersenbeschadiging kan optreden.
Bij een zware aanval valt de Teckel op de grond, krijgt hevige
spierkrampen, schuimbekt en laat urine of ontlasting lopen.
Bij sommige, zeer korte aanvallen, draaien alleen even de ogen
weg en soms verliest de Teckel daar even het bewustzijn door.
Epilepsie kan komen door een afwijking in de hersenen, een stofwisselingsziekte
of een virus. Epilepsie komt vaak voor bij honden in het algemeen,
bij sommige rassen komt het vaker voor dan bij andere (Poedels,
Wels Springer Spaniëls, Duitse Staander). Epilepsie openbaart
zich meestal bij de leeftijd tussen de 1 en de 3 jaar, bij jonge
Teckels (onder 8 maanden) komt dit meestal niet voor. Komt Epilepsie
bij een oudere Teckel voor, dan is er vaak een andere oorzaak,
bijvoorbeeld gezwellen of hersenbloedingen.
Fok niet met Teckels waarbij de Epilepsie ontstaan is tussen
de 1 en 3 jaar (primaire epilepsie), dit is een erfelijke
aandoening.
Mocht uw Teckel een epileptische aanval krijgen, haal dan de
tong uit de bek om te voorkomen dat deze doorgeslikt wordt.
Behandeling: Om de aanvallen te voorkomen bestaan er tegenwoordig
al goede medicijnen.
|
